CircleUp
Embodied Interaction - 2025
Binnen dit groepsproject lag de focus op het ontwerpen van een object voor kinderen in de leeftijd van 6 t/m 12 jaar. Ons doel was het positief beïnvloeden van het proces dat plaats vindt wanneer kinderen zelf groepen maken. Voor sommige kinderen kan het namelijk moeilijk zijn om aan te sluiten bij een al bestaande groep. Het object wordt bediend door het gebruik van het lichaam, dus niet via knoppen of schermen. Het uiteindelijke prototype is getest middels de ‘’Wizard-of-Ozz’’ techniek.
Na het kiezen van een thema – het bevorderen van groepsvorming tijdens de pauzes – begon het project met het maken van een eerste prototype. Tijdens deze ‘’thinker’’-sessie dienden we gebruik te maken van onze eigen kennis, aangezien er nog niet de tijd was geweest om een literatuur onderzoek te doen naar de doelgroep of context. Dit resulteerde in het prototype met de naam ‘’RollTogether’’. Dit was een knikkerbaan waarbij kinderen samen moeten werken om de knikkers over de baan te laten gaan. Obstakels op verschillende plekken zorgden ervoor dat de knikkers niet zomaar naar beneden konden rollen.
Na deze eerste sessie was het tijd voor literatuuronderzoek en observaties. Naast het onderzoeken van de doelgroep en context waarin het object gebruikt zou worden – dit werd voornamelijk gedaan tijdens observaties – kozen wij drie verschillende theorieën om toe te passen in ons ontwerp. Dit waren de theorieën van Partipatory Sensemaking – welke uitlegt dat mensen samen een functie kunnen geven aan een voorwerp, waar deze functie anders kan zijn dan de door de ontwerper bedoelde functie -, Affordances – wat inhoudt dat elk object een actie oproept bij de gebruiker en hier kan op in gespeeld worden door de ontwerper – en External Representation – welke uitlegt dat een object gebruikt kan worden om een proces, dat normaal gesproken in het hoofd plaats vindt, zichtbaar te maken voor de buitenwereld. Op basis van deze literatuur werd een nieuw concept gegenereerd met de naam ‘’CircleUp’’.
Dit concept bestaat uit verschillende tegels – met ingebouwde LEDs – en een controle paneel. Kinderen kunnen de tegels activeren door er op te gaan staan. Er zal dan een wit licht gaan branden. Na een vastgesteld aantal seconden zal het systeem vastgezet worden en wordt het controle paneel actief: het aantal knoppen dat oplicht correspondeert met het aantal actieve tegels. Kinderen kunnen nu een verdeling maken van het aantal teams dat ze wensen door de knoppen naar de corresponderende kleuren te verplaatsen. Het systeem zal daarna alle tegels een willekeurige kleur geven op basis van de ingevoerde verhoudingen. Van dit concept werd een kartonnen prototype gemaakt.
Na een tussentijdse presentatie waarbij feedback werd gegeven op het concept, werd het verder uitgewerkt tot een werkend prototype. Het controle paneel verdween en doormiddel van stampen en springen kunnen de kinderen in de vernieuwde versie teams creëren. Het nieuwste prototype van ‘’CircleUp’’ bevat acht tegels: zes met een witte rand, één met een rode rand en één met een blauwe rand. De tegels met een gekleurde rand zijn de starttegels. Wanneer deze geactiveerd worden zal de corresponderende kleur voor een team gebruikt worden. Kinderen die op een tegel met een gekleurde rand staan - alle tegels behalve de witte – kunnen andere kinderen aan hun team toevoegen door eenmaal te stampen. Hierdoor zal een aangrenzende, witte tegel de kleur aannemen van de starttegel, bijvoorbeeld blauw. Wanneer alle witte tegels een kleur hebben gekregen, zal het systeem de teams husselen waardoor iedereen willekeurig in een team geplaatst wordt. Mocht een kind niet tevreden zijn met de verdeling dan kan hij/zij stampen op de tegel. Deze gaat dan knipperen. Als een andere kleur tegel ook knippert, omdat een kind hierop gestampt heeft, wisselen de twee tegels van kleur. Stampt meer dan de help van de kinderen op de tegel, dan worden alle tegels opnieuw willekeurig verdeelt.
Het prototype werd getest middels de ‘’Wizard-Of-Ozz’’ techniek. Dit houdt in dat de LEDs in de tegels handmatig bestuurd werden. Hierdoor was het mogelijk om improvisatie toe te passen en konden we andere input- en output mogelijkheden onderzoeken voor het systeem. Zo pakten sommige deelnemers elkaars hand vast tijdens de testsessie. De ‘’Wizard’’ – bestuurder van het systeem – kon aan de hand hiervan alle tegels dezelfde kleur geven.
Het gehele proces, inclusief alle bevindingen en reflectie, is gerapporteerd in de vorm van een wetenschappelijk artikel (in het Engels geschreven). Deze is terug te vinden via de knop hier beneden.
Persoonlijke contributie aan het project
Het grootste gedeelte van dit project was het doen van gezamenlijke activiteiten. Het maken van de prototypes hebben we samen gedaan in groepssessies. Voor het literatuuronderzoek is er wel een verdeling gemaakt. Hierbij heb ik voornamelijk onderzoek gedaan naar de theorie van External Representation. Daarnaast heb ik gezocht naar gerelateerd werk, wat gebruikt kon worden voor de ontwikkeling van het concept. Als laatste, individuele gedeelte heb ik observaties uitgevoerd waarbij ik gekeken heb naar de non-verbale communicatie tussen spelende kinderen. Tijdens dit project heb ik geleerd om de Research-Through-Design methode toe te passen – het tussentijds prototypes maken met als doel om de theorie beter te leren begrijpen. Daarnaast heb ik ook ervaring opgedaan met het uitvoeren van een ‘’Wizard-Of-Ozz’’ test.